تا حالا ندیده بودم که کسی طعم سیب رو چشیده باشه و ایندفعه سیب تا نزدیکیهاش بیاد اما اونو قبول نکنه در حالی که میل به سیب هم توی وجودش هست اما فقط به خاطر خدا...
واقعاً تحسین برانگیزه و این اتفاق می تونه این معنی رو داشته باشه که توبۀ آدم به درگاه خدا پذیرفته شده باشه!
شاید این اتفاق ها همش یه نشونه بود!
هم برای اون ، هم برای من!
همیشه توی اوج تنهایی هاست که بیشتر از هر وقتی به خودش متوسل می شیم .من دارم تنهایی واقعی رو می بینم و حس می کنم اما دم نمی زنم چون خودش گفته که همیشه کنارمونه و صدامونو می شنوه ، خودشه که توی سختی ها کمکمون می کنه و تنها یاور و پشتیبان واقعی مونه...
چقدر حس خوبیه که بدونی همیشه یه نفر هست که مراقبته و دوسِت داره ، کسی که هیچ وقت برای خودش ازت چیزی نمی خواد ، اگه ازت چیزی می خواد واسه محکم شدن روح خودته ، واسه قوی شدن و تکامل نفسته ، برای خوشبختی خودته!

بعضی وقتا مهربونی خدا رو میشه با چشم دید ، مخصوصاً وقتی قلبمون شکسته باشه و دلمون تنها...
خدایا، میدونیم که مُسْلِمْ یعنی کسی که توی کارهاش حساب رضای تو رو بکنه، پس به ما کمک کن که بنده هوس ها و غرورمون نباشیم و فقط بندۀ خودت باشیم.
خدایا، راه شناخت خودتو، خودت نشونمون بده!