1 سپتامبر ١٩٦١

من مسئولیت تام دارم که در مقابل شداید و بلایا بایستم، تمام ناراحتى ها را تحمل کنم، رنج ها را بپذیرم، چون شمع بسوزم و راه را براى دیگران روشن کنم، به مردگا ن روح بدمم. تشنگان حق و حقیقت را سیراب کنم.

ا ى خداى بزر گ، من این مسئولیت تاریخى را در مقابل تو به گرده گرفته ام و تنها تویى که ناظر اعمال منى و فقط تویى که به او پناه مى جویم و تقاضاى کمک مى کنم.

ا ى خدا، من باید از نظر علم از همه برتر باشم تا مبادا که دشمنان مرا از این راه طعنه زنند. باید به آ ن سنگدلانى که علم را بهانه کرده و به دیگران فخر مى فروشند ثابت کنم که خاک پاى من هم نخواهند شد. باید همه آ ن تیره دلان مغرور و متکبر را به زانو درآورم، آ نگاه خود خاضع ترین و افتاده ترین فرد روى زمین باشم.

اى خداى بزرگ، اینها که از تو مى خواهم چیزهائیست که فقط مى خواهم در راه تو به کار اندازم و تو خوب مى دانى که استعداد آن را داشته ام. از تو مى خواهم مرا توفیق دهى که کارهایم ثمربخش شود و در مقابل خَسان سرافکنده نشوم.

من باید بیشتر کار کنم، از هو ى و هوس بپرهیزم، قواى خود را بیشتر متمرکز کنم و از تو نیز اى خداى بزرگ مى خواهم که مرا بیشتر کمک کنى.

تو اى خداى من، می دانى که جز راه تو و کمال و جمال تو آرزویى ندارم، آن چه می خواهم آن چیزى است که تو دستور داده اى و مى دانى که عزت و ذلت به دست توست و میدانم که بى تو هیچ ام و خالصانه از تو تقاضاى کمک و دستگیرى دارم.

دکتر مصطفی چمران