« من اراد الله به الخیر قذف فى قلبه حب الحسین (علیه السلام) وزیارته »
هر کس که خدا برای او خیری بخواهد، محبت حسین (ع) و زیارتش را در دل او مى‏اندازد
برو ببین خداییش تو دلت چقدر حب حسین رو داری؟!

آیا می دانی و آیا تا به حال فکر کرده ای که چرا اباعبدالله الحسین کفن نداشت؟
کفن یعنی چه؟ ... کفن یعنی پوشش، یعنی ساتر.
حسین آشکار است، نهان نیست، حسین سرّ الله است اما فاش است، مخفی نیست، هیچ حجابی نمی تواند حسین را بپوشاند، حسین در نهان و آشکار با همه آشناست. همه ی عالم، دوست و دشمن، مسلمان و غیر مسلمان، شیعه و سنی، همه و همه او را می شناسند. حسین ثارالله است و تا خدا و دین خدا باقی است او جریان دارد. امام حسن _علیه السلام_ کریم اهل بیت است؛ قبول! اما از حسین کریم تر نداریم! حسین بن علی ارباب عشق است! و چون سرنشتر عشق بر رگ روح زدند، همه ی انسانها او را می شناسند؛ مگر کسانی که دلهاشان مرده باشد.
حسین بن علی فاش است و اینست دلیل بی کفنی شان ...

ما آدمها هر روز در حال دست و پازدن در این صحنه پر آشوب زندگی هستیم و نجات خویش را می طلبیم، به قول امام(ره)، اعمال ما، نمازها و روزه های ما، حج ما و ... مصداق این دست و پا زدنهای ما هستند، لیکن دستی از عالم دیگر باید بیاید و ما را از این حال نجات دهد و به عرش الهی پیوند زند ... و این کشتی نجات، آل البیت است و سفینة الحسین سریعترین و وسیعترین است ...

ان اهل البیت علیهم السلام کلهم سفن النجاة لکن سفینة الحسین علیه السلام اسرع، وکلهم ابواب الهدى لکن باب الحسین اوسع

هنر آنست که خود بمیری پیش از آنکه بمیرانندت، و مبدأ و منشأ همه هنرها آنانند که اینگونه مرده اند. سید مرتضی آوینی
آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند؟