خدایا...
بعضی وقتا اونقدر به یه نفر یا یه چیز دلبسته می شم که دیگه تمام تنهایی هام با خیالش پر می شه، اون آدم تمام امید و آرزوی من میشه، اون آدم فاتح قلب کوچیک و تنهای من میشه، توی تمام لحظه های شاد و تلخ زندگیم، وجودشو بیشتر از هر کسی حس می کنم و کم کم اون، تمام دنیای من میشه...
و منَ النَّاس مَن یتَّخذُ من دُونِ اللَّهِ أَنداداً یحِبُّونهُمْ کحُب اللَّهِ وَ الَّذینَ ءَامنُوا أَشدُّ حُبّاً لِّلَّه...(بقره/165)
بعضى از مردم، معبودهایى غیر از خداوند براى خود انتخاب مىکنند؛ و آنها را همچون خدا دوست مىدارند. امّا آنها که ایمان دارند، عشقشان به خدا، شدیدتر است.
آخه من، اون آدم رو از نزدیک می بینم، مهربونی هاش، نگاههاش، دلسوزی هاش و دوست داشتنشو هر لحظه حس می کنم، برای همینه که توی قلبم بهش ایمان میارم، اما تو رو که اینهمه بزرگ و مهربونی، با اینهمه نشونه که برام گذاشتی، نمی بینم!
خدایا...
صحبت کردن از تو و قدرتت و مهربونی هات خیلی راحته اما پای عمل که می رسه، همه چی لو می ره!
گاهی ما به آدمهای فانی و ضعیف این دنیا بیشتر از تو ایمان میاریم چون اونها رو می بینیم و برای درک کردنشون اصلاً نیازی به فکر کردن نداریم، به آدمهای کوچیکی ایمان میاریم که همشون هر لحظه محتاج تو هستند و بدون خواست تو، قادر نیستند حتی یه سنگ کوچیک رو هم از سر راه ما بردارند اما ما با تمام وجود، باورشون می کنیم!
أَ یُشرکُون ما لا یخلُقُ شیئاً و هُم یخْلقُون(اعراف/191)
آیا موجوداتى را همتاى او قرارمىدهند که چیزى را نمىآفرینند، و خودشان مخلوقند.
و لا یستطیعُون لهَُم نصراً و لا أَنفُسهُم ینصرُون(اعراف/192)
و نمىتوانند آنان را یارى کنند، و نه خودشان را یارى مىدهند.
خدایا...
کمکم کن نشونه هایی رو که برام قرار دادی ببینم و بتونم درست فکر کنم و از نشونه هات، بهت ایمان بیارم.
و ما کانَ لنفس أَن تُؤمن إلا بإذن اللَّه و یجْعلُ الرِّجس عَلى الَّذِین لا یعقلُون(یونس/100)
هیچ کس نمىتواند ایمان بیاورد، جز به فرمان خدا (و توفیق و یارى و هدایت او)! و پلیدى (کفر و گناه) را بر کسانى قرارمىدهد که نمىاندیشند.
قل انظرُوا ماذا فى السماوات و الأرض...(یونس/101)
بگو: «نگاه کنید چه چیز (از آیات خدا و نشانههاى توحیدش) در آسمانها و زمین است!»
چشم دل باز کن که جان بینی
آنچه نادیدنیست آن بینی
پاورقی:من نمیگم که دوست داشتن یه آدم کار بدیه! من میگم باید حواسمون باشه که این دوست داشتن با چه رویکردیه! یعنی باید توی زندگی خیلی مراقب باشیم که توی زندگیمون، هر چیز رو سر جای خودش بذاریم!
چشمها را باید شست جور دیگر باید دید


