هماهنگ با نبض هستی

خدایا...
 به درگاهت آمده ام و با قلبی آکنده از گناه می خوانمت، در حالیکه زشتی ها و پلیدی ها تمام وجودم را تسخیر کرده اند، صدایم را بشنو هنگامیکه می خوانمت(۱)
خدایا، گرچه مدتهاست که از تو روی برگردانده ام اما به لطف و رحمت تو امید دارم و دستان سرد و آلوده ام را به سویت دراز می کنم تا شاید بر بنده نافرمانت نظری بیفکنی، خدایا، امیدم را از بین مبر(۱۳)که در تمام لحظه های تاریک زندگی، تو روشنی بخشم بودی و در تمام تنهایی هایم کنارم بودی و از آنچه که در درونم می گذرد آگاهی(۵)و از نیازم خبر داری(۶)

خدایا، از سنگینی گناهانم به تنگ آمده ام و از زشتی رفتارم به درگاهت گریخته ام(۲)و اشک می ریزم و ناله می کنم(۴)و از بیچارگی ام برایت می گویم(۳)زیرا جوانی ام را در مستی دوری از تو فنا کردم(۱۵)و خوب می دانم که به نفسم ظلم روا داشته ام(۹)و وای بر من که اگر از گناهانم نگذری(۱۰)اما اگر مرا وارد آتش کنی به اهل آتش خواهم گفت که تو را دوستت دارم(۱۴)و در تمام خلوتهایم تنها با تو نجوا می کردم و از گرفتار شدن دلم در دامهای شیطانی برایت می گفتم و سر بر دامانت می گذاشتم و می گریستم و آرامش می یافتم و آتشی را که شیطان در درونم برافروخته بود، تسکین میدادم.

خدایا، تو در دنیا گناهانم را پوشاندی(۱۲)و در دوران زندگی ام جز زیبایی و لطف چیزی نشانم ندادی، خدایا در مرگم لطفت را از من مگیر(۱۱)
خدایا،یکبار دیگر مرا غرق در عفو و بخششت کردی(۷)و اگر تو مرا نبخشی پس که سزاوار این بخشایش است؟؟!(۸)

خدایا، با مهربانی خودت، بر گنهکاری که نادانی وجودش را مسخ کرده، توجهی فرما(۱۶)و قلبم را با نور خودت روشن فرما و معرفت را چراغ راهم قرار ده که من تنها تو را دارم...

بنده همان به که ز تقصیر خویش . . . . . عذر به درگاه خدا آورد
ور نه سزاوار خداوندیش . . . . . کس نتواند که به جا آورد