هماهنگ با نبض هستی

امام حسین علیه‏ السلام به پیروان خود توصیه می‏کنند در سرگذشت دیگران که پیش از این در دنیا بودند و در رفاه و آسایش زندگی می‏کردند تأمل کنند و همواره به یاد مرگ باشند چرا که این کار انسان را از گناه باز می‏دارد. آن‏حضرت می‏فرمایند: «ای فرزند آدم، کمی اندیشه کن و به خطاب به نفس خود بگو: پادشاهان و صاحبان دنیا و جهان‏داران گذشته کجایند؟ آنهایی که شهرها بنا کردند و نهرها را جاری کردند و... و سرانجام با بی‏میلی از همه آنها جدا شده، از دنیا رفتند و همه را برای دیگران به ارث گذاشتند. ما هم روزی مثل آنها همه چیز را به دیگران وا گذاشته، به آنها خواهیم پیوست. ای فرزند آدم، هنگامی را به یاد آور که با مرگ دست و پنجه نرم می‏کنی و در قبر پهلو به زمین می‏گذاری و در پیشگاه خدا تمام اعضای بدنت علیه تو گواهی خواهند داد و رازهای پنهان آشکار شده، ترازوهای عدالت برقرار می‏شود». 

اللهم اعطنی حب الحسین و معرفة الحسین بحق هذا الیوم

چه رنجی بزرگ تر از اینکه ملتی عاشق علی باشد و عاقبت یزید را داشته باشد؟ و چه رنجی بالاتر از اینکه کسانی که می بینیم در چه سطحی از معنویت، از آگاهی، از منطق و از انصاف هستند باید از علی و از مکتب علی سخن بگویند و مردم را با مکتب علی آشنا کنند؟ 

و چه رنجی بالاتر از اینکه در این دنیا یک ملتی، یک گروهی هست که مارک علی بر پیشانی سرنوشتش خورده و از فقر، از خواب، از تخدیر، از تفرقه و از کوتاه اندیشی، و از بدبینی، ضعف و ذلت رنج ببرد؟  

و چه رنجی بالاتر از اینکه الان می بینیم نسل قدیم ما که به علی و به مذهب علی وفادار مانده، قدرت زایندگی خودش و حرکت خودش را از دست داده، به جمود و توقف دچار شده و نسل آینده را نمی تواند به تاریخ و فرهنگ و مذهب علی پیوند دهد و آنچه را که شهدای بزرگ شیعه و علمای بزرگ شیعه و بزرگان و فداکاران و مردم عاشق شیعه به این نسل سپرده اند نمی توانند به نسل بعد از خود انتقال دهند.
                          دکتر علی شریعتی

1 سپتامبر ١٩٦١

من مسئولیت تام دارم که در مقابل شداید و بلایا بایستم، تمام ناراحتى ها را تحمل کنم، رنج ها را بپذیرم، چون شمع بسوزم و راه را براى دیگران روشن کنم، به مردگا ن روح بدمم. تشنگان حق و حقیقت را سیراب کنم.

ا ى خداى بزر گ، من این مسئولیت تاریخى را در مقابل تو به گرده گرفته ام و تنها تویى که ناظر اعمال منى و فقط تویى که به او پناه مى جویم و تقاضاى کمک مى کنم.

ا ى خدا، من باید از نظر علم از همه برتر باشم تا مبادا که دشمنان مرا از این راه طعنه زنند. باید به آ ن سنگدلانى که علم را بهانه کرده و به دیگران فخر مى فروشند ثابت کنم که خاک پاى من هم نخواهند شد. باید همه آ ن تیره دلان مغرور و متکبر را به زانو درآورم، آ نگاه خود خاضع ترین و افتاده ترین فرد روى زمین باشم.

اى خداى بزرگ، اینها که از تو مى خواهم چیزهائیست که فقط مى خواهم در راه تو به کار اندازم و تو خوب مى دانى که استعداد آن را داشته ام. از تو مى خواهم مرا توفیق دهى که کارهایم ثمربخش شود و در مقابل خَسان سرافکنده نشوم.

من باید بیشتر کار کنم، از هو ى و هوس بپرهیزم، قواى خود را بیشتر متمرکز کنم و از تو نیز اى خداى بزرگ مى خواهم که مرا بیشتر کمک کنى.

تو اى خداى من، می دانى که جز راه تو و کمال و جمال تو آرزویى ندارم، آن چه می خواهم آن چیزى است که تو دستور داده اى و مى دانى که عزت و ذلت به دست توست و میدانم که بى تو هیچ ام و خالصانه از تو تقاضاى کمک و دستگیرى دارم.

دکتر مصطفی چمران

خداوندا اگر روزی بشر گردی
ز حالم باخبر گردی

پشیمان میشوی از قصه خلقت
ازین بودن ازین بدعت

خداوندا نمیدانی که انسان بودن و ماندن درین دنیا چه دشوارست
چه زجری میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشارست

دکتر علی شریعتی

 خدایا...

من هنوز به وجود تو مطمئن نیستم اما می دونم که در درونم شدیدا بهت نیاز دارم

به تو ، که همیشه قدرتشو داری

به تو که همیشه ظرفیتشو داری

به تو که به اندازه نیاز من بزرگی

به تو که مثل کوه محکمی

خدایا من محتاج تکیه کردن به یک قدرت لا یتناهی ام

خدایا وجودم جز با تو آروم نمی گیره

خدایا به هر دری زدم اما هیچ چیز و هیچ کس اون جای خالیه تو قلبم رو پر نکرد

خدایا شیطان هر لحظه منو از تو دور می کنه و مدام بهم میگه : چرا به خدایی تکیه می کنی که به وجودش ایمان نداری؟!

خدایا کمکم نمی کنی؟

خدایا می خوام اولین و مهمترین اصل دینم رو با همه وجودم بپذیرم بعد برم سراغ بقیه اصول !

خدایا کمکم نمی کنی؟

خدایا من دنبال یه خوشبختی واقعی و عمیق و کاملم !

خدایا من همین الآنش هم خیلی خوشبختم، با نعمتهای کوچیک و بزرگ بسیار بسیار زیادی که بهم دادی واقعاً خوشبختی رو حس می کنم و ازت بسیار سپاسگذارم، اما اینها برام کافی نیستند !

خدایا، داشتن تو یعنی همه خوشبختی ... بی تو همه چیز ناقصه حتی خوشبختی !

خدایا من نیاز دارم که بهت ایمان بیارم ! من محتاج توام و تو، خود بزرگترین نعمتی هستی که به انسانها داده شده !

خدایا وقتی به دنیای بدون تو فکر می کنم، شدیداً احساس یأس و بیهودگی می کنم ... دنیای بدون تو، برام بی معناست!

من وجودت رو و نیازم به وجودت رو کاملاً حس می کنم اما این حس ها ، هیچ کدوم یه برهان منطقی نیستن !

خدایا ... من باید به وجودت پی ببرم، من نیاز به یه اثبات عقلی دارم! ... من باید بهت ایمان بیارم ... من خیلی بهت نیاز دارم ... تو همه چیزمی !

بدجوری دچار شک شدم ، شنیدم که شک کردن اصولاً چیز خوبیه اما آدم نباید زیاد تو این حالت بمونه !

خدایا نمی خوام جای تورو توی زندگیم با چیزها و کسان دیگه پر کنم، نمی خوام خودمو با چیزهایی که لایق وجودم نیستند، ارضاء کنم ... منظورم لذتهای محدود و فناپذیره ... خدایا کمکم کن از هر چیز و هر کس که فناپذیره، برای پر کردن خلأهای وجودم، دوری کنم .

و حضرت ابراهیم(ع) که به دنبال پروردگار خویش می گشت، چه خوب گفت :

« لا اُحِبُّ الافِلِین »(انعام/76) من چیزهای فناپذیر را دوست نمی دارم.

سلام بر خدای گناهکاران

خدایا آرامشی که به من عطا کردی را هرگز از من نگیر که تو خود تمام آرامش منی...تو خود تکیه گاه محکم و زوال ناپذیر منی...تویی آن یاورم که تا من نخواهم تنهایم نمی گذاری.

خدایا...من به جز تو که را دارم که پناهم دهم و در سختی ها یاری ام دهد؟!کیست جز تو که بخواهد تکیه گاهم باشد و قدرتش را داشته باشد و به وعده خود وفادار بماند؟!؟

خدایا... به خاطر همه الطافت ازت سپاسگزارم؛ کمکم کن که در قلب و عملم همیشه شکرگزار تو باشم که تو تنها یاور منی.

 انا ' عبدالله '

من فقط بنده توام...یعنی کمکم کن که باشم

«اللّهم عرّفنى نفسک، فانّک إن لم تعرّفنى نفسک لم اعرف رسولک، اللّهم عرّفنى رسولک فانّک إن لم تعرّفنى رسولک لم اعرف حجّتک اللّهم عرّفنى حجّتک فانّک إن لم تعرّفنى حجّتک ضللت عن دینى» (کافى جلد 2 باب «فى الغیبه» صفحه 135)

«خدایا خودت را به من بشناسان که اگر تو خودت را به من نشناسانى، پیامبرت را نتوانم شناخت. خدایا پیامبرت را به من بشناسان که اگر تو پیامبرت را به من نشناسانى، حجّتت را نتوانم شناخت. خدایا حجت خود را به من بشناسان که اگر تو حجّتت را به من نشناسانى از دینم گمراه خواهم شد.»